کمال خواهی یعنی تعیین معیارهای سخت و تلاش شدید برای دستیابی به انها و ارزیابی ارزشمندی خود براساس میزان دستیابی به این معیارها این تلاشها در اکثر مواقع پیامدهای منفی داشته و در صورت شکست با خودسرزنش گری همراه است.

کمال گرایی میتواند همراه با اختلال وسواسی باشد یا منجر به افسردگی و اضطراب حتی اختلالات خوردن شود.

کمالگرایی منجر به رفتارهای مخربی مثل اجتناب، اهمال کاری،چک کردن میشود.

ژنتیک و محیط در ایجاد ان نقش دارد.

به دلیل اینکه تلاش رفتاری مقبول اجتماعی است و افراد کمالگرا در بعضی زمینه ها به موفقیت هایی دست می یابند که فکر میکنند با تلاش کمتر حاصل نمیشد، ازین رفتار خود پاداش گرفته و کمالگرایی تشدید میشود و تدوام می یابد. 

در تغییر ان فرد نگران است با پایین اوردن معیارها یا کاهش تلاش پیشرفتی نکند.

حال انکه نمودار تلاش و نتیجه به صورت زنگوله ای است و تلاش بیشتر از حد بهینه باعث دست اوردهای بیشتری نخواهد شد بلکه خستگی و فرسودگی ایجاد میکند. 

با در نظر گرفتن تمام جنبه های زندگی و نه ارزیابی خود با یک یا دو جنبه میتوان دید وسیعتر و اعتماد به نفس بیشتری داشت.

در قدم اول درمان باید افکار کمالگرا و رفتارهای حاصل از ان شناسایی شوند ، افکار کمالگرا معمولا با بایدها یا نبایدها  شروع میشوند. 

 کمالگرایی با باورهای نادرست همراه است که باید این باورها شناسایی شوند مثلا موفقیت برای دیگران راحت است اما من باید برای ان تلاش کنم…

در قدم بعد این باورها به چالش کشیده میشوند و ازموده میشوند. 

سه سبک تفکر افراد کمالگرا تفکر همه یا هیچ و توجه به جنبه های منفی و نادیده گرفتن جنبه های مثبت است. 

خطاهای شناختی ان معیارهای دوگانه ، تعمیم افراطی ، حکم های بی چون و چرا ، فاجعه سازی، استدلال هیجانی ، برچسب زنی ، شخصی سازی و ذهن خوانی و افکار پیش گویانه است . 

بعد از شناسایی این خطاهای شناختی با ثبت افکار روزانه سعی در تغییر انها با ( تکنیک دیگران راجع به ان چه فکر میکنند ) قدم بعدی است .

باورهای جدید تهیه شده را روی فلش کارت نوشته و مرور میکنید.

تقسیم کارها به بخش های قابل کنترل از تکنیک های غلبه بر اهمال کاری است. 

جایگزین کردن دلسوزی به جای انتقاد از خود قدم بعدی درمان است . 

باید بررسی کنید ایا این طور که با خود صحبت میکنید با دوستانتان هم میتوانید حرف بزنید ؟ 

قدم بعدی تضعیف رابطه ی قضاوت از خود با موفقیت هاست ، هدف این است که خود ارزشمندیتان براساس زمینه های زیادی از زندگی باشد نه چند زمینه ی محدود، هدف این است در قضاوت خودتان به نکات مثبت و منفی به یک اندازه توجه کنید . 

در پایان باید بدانید کمالی وجود ندارد…