در مقالات قبلی راجع به شخصیت و سطوح ان صحبت شد اینکه درصدی از افراد قادر به احساس ازادی یا معنا نیستند که این به دلیل اسیب به حوزه هایی از مغز و شخصیت است که حس اگاهی از اراده و حس سرزندگی میدهد ، این سطوح مربوط به خوداگاهی و اجزای سطح بالای منش و شخصیت هستند که فقط در انسان وجود، دارند لازم است بدانید عشق زیبایی و دوست داشتن هم از صفات عالی شخصیت و مختص انسان است ، بعضی از افراد وقتی یک رنگین کمان میبینند احساس شگفتی و تحسین در مورد زیبایی یا زیبایی شناسی ندارند و ان را فقط یک سری رنگها و شکل های فیزیکی میبینند بدون هیچ شناخت اگاهانه از زیبایی سه درصد افراد این چنین هستند در نتیجه در توانایی برای عشق صمیمیت هیجانی در روابط بی ثباتند، نیمی از ازدواج ها در امریکا به دلیل بی ثباتی در انچه زیبا و دوست داشتنی است منجر به طلاق میشود ! به افرادی که احساس شهودی پایدار از انچه زیبا و دوست داشتنی است دارند افراد رمانتیک گفته میشود ، حساس بودن به زیبایی یک حس شهودی بسیار رشد یافته در شعرا و داستان نویسان رمانتیک و موسیقیدان هایی مثل شوبرت است ، توجه کنید این ویژگی ها مختص انسان است در حیوانات وجود ندارد

در واقع میتوان گفت عشق یک سطح اگاهی انسان هست ، ترتیب سطح اگاهی انسان : اگاهی از معنا ، اگاهی از ازادی اراده ، اگاهی از زیبایی و عشق ، اگاهی از حقیقت و اگاهی از خوبی است ، این سطوح به ترتیب است یعنی کسی که احساس پوچی دارد سطوح بالاتر را هم احساس نخواهد کرد